Tag Archives: onkologia

Otwarta Grupa Wsparcia dla osób z doświadczeniem choroby nowotworowej

Wspólnie z Fundacja Onkologiczna Nadzieja we wrześniu rozpoczęliśmy drugą edycję Otwartej Grupy Wsparcia dla osób, które doświadczyły lub aktualnie doświadczają choroby nowotworowej.
 
W trakcie spotkań będziemy rozmawiać o chorobie, towarzyszących jej emocjach i myślach ale też porozmawiamy o codzienności. Będziemy się śmiać, czasami płakać i zadbamy aby wspólnie spędzony czas był dobry. Wspólnie poszukamy sposobów radzenia sobie w trudnych sytuacjach i poznamy sposoby innych uczestników. Podzielimy się też informacjami praktycznymi – co, gdzie i jak zorganizować. Spotkania pozwolą Ci poszerzyć swój krąg wsparcia i dadzą Ci przestrzeń, w której będziesz mógł swobodnie opowiedzieć o tym co czujesz i myślisz.
 
KIEDY: wtorki ( co dwa tygodnie) w godzinach 17:00 – 18:30
GDZIE: NatolMedic, ul. Belgradzka 5, Warszawa (metro Natolin)
PROWADZĄCA: Psychoonkolog Milena Dzienisiewicz
ZGŁOSZENIA: fon@fundacjaonkologicznanadzieja.org
UDZIAŁ W SPOTKANIACH JEST BEZPŁATNY

Praca na szpitalnym oddziale – moja perspektywa

 

Często, kiedy ludzie słyszą, że pracuję na oddziałach onkologicznych, to stwierdzają, że wykonują bardzo trudną pracę i na co dzień widzę tyle cierpienia i ludzkich tragedii. Taki obraz oddziału onkologicznego ma bardzo wiele osób. A jak ja to widzę? I jak sobie radzę?

Dla mnie przede wszystkim praca na oddziale jest niezwykle cennym doświadczeniem. Każdego dnia spotykam wiele osób, poznaję historię ich życia, towarzyszę im w trakcie diagnostyki, leczenia czy badań kontrolnych.

Oczywiście bywa trudno, nerwowo, bywa smutno, czasami bardzo smutno. To takie sytuacje, gdy pacjenci czekają na wyniki badań, poznają diagnozę, dostają niepomyślne informacje o przebiegu leczenia. Trudno jest, gdy medycyna mówi, że już nic więcej dla pacjenta zrobić nie może. Trudno jest, gdy pacjenci umierają. W tych trudnych momentach staram się być dla pacjentów wsparciem, dać im bezpieczną przestrzeń do wygadania się, wypłakania, a jak potrzebują, to i wykrzyczenia.

Z drugiej strony praca na oddziale to też radość i szczęście. Lubię te momenty, gdy pacjent krzyczy z drugiego końca korytarza, że „w TK czysto”, gdy kolejne badania pokazują, że leczenie działa, gdy pacjenci wracają do swojego życia i do swojej codzienności. To niezwykłe chwile, gdy na twarzach pacjentów pojawia się uśmiech a w oczach błysk.

Moja praca zwykle polega na tym, że „wędruję” od sali do sali, zagaduję pacjentów. Są pacjenci, którzy nie chcą ze mną rozmawiać (ba, nawet potrafią schować się pod kołdrą!) ale są też tacy, którzy chętnie sięgają po pomoc i wsparcie. Bywa też tak, że po prostu rozmawiamy sobie o zwykłych, codziennych sprawach. Czasami lekarze proszą abym do kogoś zajrzała, czasami pielęgniarki zwrócą moją uwagę na jakiegoś konkretnego pacjenta, czasami rodzina prosi żeby zajrzeć do ich bliskiego a czasami sami pacjenci proszą o rozmowę. Staram się też rozmawiać z rodzinami i bliskimi pacjentów – oni też potrzebują wsparcia. Zdarzały się już sytuacje, gdy zabierałam z korytarza zapłakane i zdenerwowane rodziny.

A jak sobie radzę? Po pierwsze, naprawdę lubię to, co robię i dzięki temu mam stale motywację do działania. Po drugie, dbam o to żeby mieć czas na odpoczynek i regenerację, staram się realizować plany pozazawodowe i mieć czas na aktywności, które dają mi radość. Po trzecie, gdy zauważam, że coś mnie jakoś wyjątkowo mocno poruszyło wtedy sięgam po pomoc bardziej doświadczonych psychologów.

O pracy psychoonkologa pisałam jakiś czas temu, gdyby ktoś chciał wrócić do tamtego materiału, znajdzie go pod tym linkiem: http://psychoonkolog.eu/psychoonkolog-na-oddziale-zbedny-wydatek-czy-niezbedna-pomoc/

Między pacjentem a onkologiem – krótki poradnik

 

 

Przygotuj się do pierwszej wizyty:

  • zapisz na kartce wszystkie niepokojące objawy, których doświadczasz (co konkretnie się dzieje, od kiedy, z jakim natężeniem, w jakich sytuacjach);
  • zapisz pytania, które chcesz zadać lekarzowi;
  • zbierz, uporządkuj i zabierz ze sobą wyniki dotychczas wykonanych badań diagnostycznych;
  • przygotuj informacje o historii chorób onkologicznych w Twojej rodzinie;

Poproś kogoś bliskiego, aby poszedł z Tobą na wizytę

Jak  mówi przysłowie: „Co dwie głowy, to nie jedna”. Stres, którego doświadczasz w gabinecie onkologa może sprawić, że nie zapamiętasz informacji, które przekazuje Ci lekarz. Pacjenci często mówią, że z całej wizyty zapamiętali tylko informację o diagnozie. Cała reszta, o której mówił lekarz gdzieś im „ucieka”. Bliska osoba, która Ci towarzyszy, będzie mogła zapamiętać lub nawet zapisać istotne informacje.

Poproś lekarza, aby zapisał Ci najważniejsze informacje.

Jeżeli sam nie jesteś w stanie zapisać przekazywanych informacji, poproś lekarza aby to zrobił. Nie mam tu na myśli pisania „wypracowania” a jedynie zapisanie najważniejszych rzeczy dotyczących planu leczenia, np. jaka chemia, jak często, ile podań itp.

Jeżeli czegoś nie rozumiesz, pytaj.

W gabinecie lekarza nie ma głupich pytań. Jeżeli coś jest dla Ciebie niejasne, niezrozumiałe – dopytuj. Masz do tego prawo. Pacjent, który otrzymuje pełną i rzetelną informację od swojego lekarza ma do niego większe zaufanie i odczuwa mniejszy lęk.

Przygotowuj się do kolejnych wizyt.

  • zapisuj na kartce pytania, które pojawiają Ci się pomiędzy wizytami;
  • zapisuj informacje, które chcesz przekazać lekarzowi, np. o działaniach ubocznych leków, czy też o wszystkim, co w Twojej ocenie może być istotne dla leczenia;
  • uporządkuj i zabierz ze sobą najświeższe wyniki badań;

Odpuść sobie pytania o rokowania.

Żaden lekarz nie ma kryształowej kuli i nie jest w stanie powiedzieć Ci, jak długo będziesz żył. Można opierać się na statystykach – ale to tylko statystyki, one odnoszą się do populacji, a nie do konkretnego człowieka. Wiem, że w filmach zwykle tak to wygląda, że pacjent pyta „Ile mi zostało?” a lekarz mu odpowiada – w rzeczywistości, to tak nie działa.

Jeżeli masz wątpliwość dotyczące diagnozy i leczenia, zasięgnij drugiej opinii.

Zauważyłam, że spora część pacjentów boi się skonsultować z drugim lekarzem i pomimo wątpliwości pozostaje przy pierwszej opinii. Pamiętaj, lekarz nie „obrazi się” na Ciebie. Masz pełne prawo do zasięgnięcia drugiej opinii – tu przecież chodzi o Twoje życie i zdrowie.

Indywidualna Terapia Simontonowska

 

Specjalnie dla osób, które nie czują się komfortowo w pracy grupowej, przygotowałam program indywidualnej Terapii Simontonowskiej. W trakcie 10 spotkań przejdziemy krok po kroku przez całą Terapię Simontonowską. Wspólna praca będzie opierała się o:

  • lekturę, zagadnienia teoretyczne,
  • pracę w trakcie sesji,
  • zadania domowe,
  • relaksację.

Zapraszam do zapoznania się z programem:

I Konsultacja wstępna

  • wywiad,
  • omówienie oczekiwań wobec terapii,

II Spotkanie

  • kluczowe założenia Terapii Simontonowskiej,
  • 10 umiejętności zdrowienia,
  • czynności witalne,
  • relaksacja,

III Spotkanie

  • wyobraźnia w procesie powrotu do zdrowia,
  • nadzieja,
  • relaksacja,

IV Spotkanie

  • praca z przekonaniami,
  • relaksacja,

V Spotkanie

  • radzenie sobie ze stresem i trudnymi emocjami,
  • korzyści z choroby,
  • relaksacja,

VI Spotkanie

  • o śmierci i umieraniu,
  • relaksacja,

VII Spotkanie

  • komunikacja i system wsparcia,
  • relaksacja,

VIII Spotkanie

  • radzenie sobie z bólem i skutkami ubocznymi leczenia,
  • relaksacja,

IX Spotkanie

  • plan zdrowienia,
  • relaksacja,

X Podsumowanie i zakończenie

Indywidualna Terapia Simontonowska może być prowadzona w ramach wizyt domowych, spotkań w gabinecie lub konsultacji online.

Zapraszam do kontaktu.

Diagnostyka Jajnika IV odsłona – 16.10.2018

 

IV odsłona Kampanii Diagnostyka Jajnika oficjalnie ruszyła w dniu 16 października!

Hasło tegorocznej kampanii

REWOLUCJE W BRZUCHU? Może to nie to, co myślisz…

Organizatorem kampanii jest Ogólnopolska Organizacja Kwiat Kobiecości, której założycielem jest Ida Karpińska.

Było mi niezwykle miło móc wziąć po raz drugi udział w tym wspaniałym przedsięwzięciu. Szczególnie, że jako prelegent znalazłam się absolutnie zacnym gronie:

  • Marta Rybicka z IQS„Świadomość profilaktyki raka jajnika”
  • Dr hab. n. med. Jan Lubiński „Mikro- i makroelementy w profilaktyce i leczeniu nowotworów”
  • Dr hab.n.med. Mariusz Bidziński „Rak jajnika – diagnostyka i leczenie”
  • Milena Dzienisiewicz – psychoonkolog „Dlaczego kobiety nie zgłaszają się do lekarza i jak to zmienić”

Po więcej informacji zapraszam  na stronę kampanii www.diagnostykajajnika.pl

Informacja prasowa o kampanii: Diagnostyka Jajnika IV

Autor zdjęć: Katarzyna Gołąbska