Tag Archives: wsparcie w chorobie

Leczenie paliatywne – czym jest?

Chcę Wam dzisiaj opowiedzieć trochę o tym, czym jest leczenie paliatywne. Dlaczego o tym? Ponieważ otrzymanie informacji o wdrożeniu leczenia paliatywnego mrozi krew w żyłach pacjentów i ich rodzin. Leczenie paliatywne większości z nas kojarzy się z morfiną i umieraniem. Zatrzymajmy się na chwilę i zobaczmy czym jest leczenie paliatywne.

Sformułowanie paliatywne pochodzi od łacińskiego pallium – obszerny płaszcz, palliatus – otulanie płaszczem. Według definicji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) leczenie paliatywne to „działanie, które poprawia jakość życia chorych i ich rodzin stojących wobec problemów związanych z zagrażającą życiu chorobą poprzez zapobieganie i znoszenie cierpienia dzięki wczesnej identyfikacji oraz bardzo starannej ocenie i leczeniu bólu i innych problemów somatycznych, psychosocjalnych i duchowych.” Przekładając to na bardziej zrozumiały język, leczenie paliatywne jest nazywane leczeniem objawowym, czyli nie ma na celu wyleczenia pacjenta z choroby, ma natomiast na celu łagodzenie objawów, które towarzyszą chorobie, łagodzenie skutków ubocznych stosowanego leczenia oraz leczenie bólu. Celem leczenia paliatywnego jest poprawa jakości życia osoby chorej poprzez złagodzenie (bądź wyeliminowanie) objawów towarzyszących chorobie oraz wydłużenie czasu przeżycia.

Tak naprawdę, leczenie paliatywne może być wprowadzone na każdym etapie leczenia choroby nowotworowej, nawet na etapie diagnostyki. Może być stosowane u każdego chorego na chorobę nowotworową, nie tylko u pacjentów, u których lekarze nie widzą szans na pełne wyleczenie. Leczenie paliatywne ma łagodzić objawy choroby więc jeżeli chory cierpi, doświadcza trudnych dla niego objawów, to wtedy stosuje się leczenie paliatywne. W ramach leczenia paliatywnego stosuje się różne metody, np. leczenie chirurgiczne, chemioterapię paliatywną, radioterapię paliatywną czy stosowanie środków przeciwbólowych. W opiece paliatywnej pacjent ma także zapewnioną opiekę psychologiczną, duchową oraz wsparcie socjalne. Opieką paliatywną obejmuje się również bliskich, rodzinę osoby chorującej. Pacjentem objętym opieką paliatywną zajmuje się wielodyscyplinarny zespół, w którego skład wchodzi lekarz, pielęgniarka, psycholog, lekarz psychiatra, fizjoterapeuta, ksiądz (bądź inny przewodnik duchowy), pracownik socjalny a także wolontariusze.

Podsumowując, kiedy pacjent otrzymuje skierowanie do opieki paliatywnej, nie oznacza to ,że ma się żegnać z życiem, że przed nim już tylko morfinowy haj i śmierć. Pacjent objęty opieką paliatywną może całkiem spokojnie żyć przez długi czas, w dobrej jakości życia, bez uciążliwych objawów związanych z leczeniem onkologicznym i samą chorobą nowotworową.

Bibliografia:

  • Dorfmuller M., Dietzfelbinger H. – Psychoonkologia Diagnostyka – Metody Terapeutyczne
  • red. Rogiewicz M. – Praktyczny podręcznik psychoonkologii dorosłych
  • de Walden – Gałuszko K. – Opieka psychopaliatywna, czyli jak pomóc choremu, rodzinie i personelowi medycznemu środkami psychologicznymi.

Rak – rozmowa o tym jak sobie radzić i jak wspierać

 

Zapraszam Was na portal Hellozdrowie.pl do obejrzenia rozmowy o tym jak radzić sobie, jak wspierać i o tym, czy można normalnie żyć z diagnozą choroby nowotworowej.

Nagrania znajdziecie na kanale Hello Zdrowie na YouTube: https://www.youtube.com/playlist?list=PLMbo6M11qRPbNUKLulCdkMDr71HwORfXi

Grupy wsparcia online – kilka pytań

Już od dłuższego czasu zastanawiam się nad uruchomieniem grup wsparcia online i dzisiaj przychodzę do Was z tym tematem.

Dlaczego online? – ponieważ chciałabym aby jak najwięcej osób mogło z takiej formy pomocy skorzystać. Dość często słyszę/czytam, że w Waszej okolicy tego typu wsparcie nie jest dostępne, że tylko w dużych miastach prowadzone są takie grupy. Niektórzy z Was mieszkają za granicą i nie mają możliwości aby uczestniczyć w takich spotkaniach w Polsce. Inni, nie czują się na siłach by wyjść z domu i pojechać na takie spotkanie.

Jak to sobie wyobrażam? Moje wstępne założenia:
• Dwie grupy: jedna dla osób które chorują/chorowały, druga dla osób wspierających/rodzin,
• Każda grupa miałaby charakter grupy zamkniętej – czyli w trakcie jej trwania nie dołączałyby nowe osoby.
• Spotkania grupy odbywałyby się co dwa tygodnie przez okres 6 miesięcy.
• Każde spotkanie trwałoby dwie godziny.
• Koszt, to 25 zł za spotkanie.
• Każda grupa liczyłaby maksymalnie 15 osób.
• W kwestii technicznej, myślę, że spotkania byłby realizowane przez aplikację ZOOM.

Tyle informacji wstępnych. Przygotowałam krótką ankietę, w której zadałam Wam kilka pytań dotyczących tej formy wsparcia. Będę bardzo wdzięczna za Wasze odpowiedzi. Pozwoli mi się to zorientować, czy taka forma wsparcia jest dla Was interesująca i potrzebna.

Ankietę znajdziecie tu: https://forms.gle/YuUTP9tGmmJ9YL7LA

Z góry dziękuję za Wasze odpowiedzi 🌸💐

Skąd się wzięła psychoonkologia i czym ona właściwie jest?

Krótka historia psychoonkologii

Psychoonkologia to dziedzina nauki, która łączy w sobie elementy psychologii i onkologii. Jest to dość młoda dziedzina nauki. Pierwsze kroki psychoonkologii, to rok 1950, kiedy Artur Sutherland zakłada Departament Psychiatrii onkologicznej w Memorial Sloan – Kettering Center w  Nowym Jorku. W 1966 roku szefostwo Departamenu obejmuje Jimmie Holland, którą uznaje się za twórczynię psychoonkologii. Powstanie psychoonkologii wynikało z rozwoju medycyny, a w szczególności z postępu w leczeniu chorób nowotworowych. Zauważono, że pacjenci coraz częściej potrzebowali opieki psychiatrycznej w trakcie i po leczeniu choroby nowotworowej. Kolejnym krokiem w historii psychoonkologii było  założenie przez Cicely Saunders pierwszego w Londynie hospicjum, a następnie w 1971 roku założenie przez Carla O.Simontona – Simonton Cancer Center w Malibu w Kaliforni. Niezwykle ważnym momentem dla psychoonkologii była zorganizowana w 1975 roku I Konferencja Psychoonkologiczna w San Antonio w Teksasie, którą uważa się za formalne powołanie psychoonkologii. Następnie w 1984 roku Jimmie Holland zakłada Międzynarodowe Towarzystwo Psychoonkologiczne, a w 1987 zostaje założone Europejskie Towarzystwo Psychoonkologiczne. W Polsce w 1992 roku z inicjatywy profesor Krystyny deWalden – Gałuszko powstaje Polskie Towarzystwo Psychoonkologiczne a w 1996 roku rozpoczęto wydawanie czasopisma „Psychoonkologia”. Kolejnym krokiem w rozwoju psychoonkologii w Polsce było powołanie w 2005 roku Krajowej Szkoły Psychoonkologii.

Czym zajmuje się psychoonkologia

Obszar działania psychoonkologii obejmuje:

  • promocję zdrowia i profilaktyki – organizowanie kampanii edukacyjnych, zachęcanie do regularnych badań, propagowanie zdrowego stylu życia,
  • łagodzenie lub usuwanie psychicznych skutków choroby nowotworowej i leczenia – czyli towarzyszenie pacjentom i ich rodzinom oraz wspieranie ich na każdym etapie leczenie onkologicznego oraz po zakończeniu leczenia,
  • edukację personelu medycznego,
  • prowadzenie badań naukowych.

Kim jest psychoonkolog

Z definicji Ministerstwa Zdrowia:

Osoba posiadająca wykształcenie psychologiczne lub medyczne, która ukończyła studia wyższe i uzyskała tytuł magistra lub równorzędny oraz ukończyła studia podyplomowe z zakresu psychoonkologii.”

O tym czy psychoonkolog jest potrzebny, czy nie pisałam Wam już jakiś czas temu i możecie o tym poczytać tu: http://psychoonkolog.eu/psychoonkolog-na-oddziale-zbedny-wydatek-czy-niezbedna-pomoc/