Pacjent z chorobą przewlekłą w gabinecie

Choroba przewlekła zmienia codzienne funkcjonowanie pacjenta na lata, a czasem na całe życie. W gabinecie psychologicznym pojawiają się osoby zmagające się m.in. z cukrzycą, stwardnieniem rozsianym, reumatoidalnym zapaleniem stawów, chorobami autoimmunologicznymi, chorobami zapalnymi jelit, przewlekłymi chorobami bólowymi czy niewydolnością narządową.

Dla specjalisty zdrowia psychicznego praca ta bywa trudna ze względu na brak „punktu końcowego” choroby, zmienny przebieg objawów i długoterminowy charakter relacji terapeutycznej.

Po co to szkolenie

Szkolenie pomaga zrozumieć chorobę przewlekłą jako kontekst życia pacjenta, a nie jedynie problem medyczny. Jego celem jest pokazanie, jak prowadzić terapię, która uwzględnia ograniczenia somatyczne, zmęczenie, ból oraz długotrwałe obciążenie psychiczne, bez stawiania nierealistycznych celów ani nadmiernej presji na zmianę.

Co daje udział w szkoleniu

Uczestnicy uczą się realistycznego planowania procesu terapeutycznego oraz pracy z motywacją, która naturalnie zmienia się w czasie. Szkolenie pomaga lepiej rozumieć ambiwalencję pacjentów wobec leczenia, zalecenia medyczne oraz trudne emocje związane z utratą zdrowia i wcześniejszych ról życiowych.

Czego się nauczysz

• jak rozumieć proces adaptacji do choroby przewlekłej
• jak pracować z lękiem, obniżonym nastrojem, poczuciem straty i bezradnością
• jak dostosowywać techniki terapeutyczne do ograniczeń fizycznych i zmiennego stanu pacjenta
• jak prowadzić długoterminową relację terapeutyczną bez przeciążenia
• jak wspierać pacjenta w relacjach, pracy zawodowej i współpracy z leczeniem

Dlaczego ta umiejętność jest ważna

Choroby przewlekłe są jedną z najczęstszych przyczyn długotrwałego obciążenia psychicznego pacjentów. Osoby te często trafiają do gabinetu z objawami, które nie mieszczą się w prostych kategoriach diagnostycznych. Umiejętność pracy z tą grupą pacjentów pozwala oferować pomoc adekwatną do ich realnych potrzeb, wzmacniać poczucie sprawczości i poprawiać jakość życia, bez obiecywania rzeczy niemożliwych.

Ramowy program szkolenia

Moduł I: Kontekst życia z chorobą oraz proces diagnozy

• Zrozumienie różnic między nagłym zachorowaniem a długotrwałym obciążeniem organizmu

• Analiza etapów adaptacji do choroby jako procesu dynamicznego

• Praca z reakcjami emocjonalnymi na rozpoznanie i zmianą życiowej narracji pacjenta

• Techniki wspierające akceptację nowej rzeczywistości oraz normalizację trudnych doświadczeń

• Definiowanie granic roli specjalisty i dostosowanie metod pracy do kondycji klienta

Moduł II: Codzienność i relacja terapeutyczna

• Wpływ bólu, zmęczenia i ograniczeń fizycznych na dobrostan psychiczny oraz motywację

• Wzmacnianie poczucia sprawstwa i kontroli w obszarach niezwiązanych z chorobą

• Budowanie trwałego przymierza terapeutycznego przy zmiennym stanie somatycznym

• Zarządzanie frustracją, zależnością i zniechęceniem pojawiającym się w relacji

• Analiza reakcji emocjonalnych terapeuty w kontakcie z długotrwałym procesem chorobowym

Moduł III: Praca z nastrojem, lękiem i stratą

• Wsparcie w przeżywaniu żałoby po utraconym zdrowiu i dotychczasowych rolach społecznych

• Różnicowanie naturalnych reakcji adaptacyjnych od klinicznych zaburzeń nastroju

• Praca poznawcza z lękiem o przyszłość oraz poczuciem bezradności i rezygnacji

• Techniki aktywizacji i wzmacniania zasobów w stanach wyczerpania psychicznego

• Współpraca z lekarzem prowadzącym oraz wskazania do interwencji psychiatrycznej

Moduł IV: System relacji i współpraca z leczeniem

• Analiza zmian w dynamice rodzinnej oraz komunikowanie potrzeb i granic w otoczeniu

• Praca z ambiwalencją wobec zaleceń medycznych i zrozumienie funkcji oporu

• Wspieranie pacjenta w zachowaniu autonomii przy jednoczesnej konieczności leczenia

• Rozwijanie umiejętności współpracy z zespołem medycznym i systemem ochrony zdrowia

Moduł V: Etyka i dobrostan zawodowy specjalisty

• Strategie ochrony własnych zasobów w pracy z pacjentem przewlekle chorym

• Rozpoznawanie ryzyka przeciążenia emocjonalnego i wypalenia zawodowego

• Formułowanie realistycznych oczekiwań wobec przebiegu procesu terapeutycznego

• Autorefleksja i dbałość o etyczne aspekty kontaktu w warunkach cierpienia